آمیودارون

مکانیسم اثر

به عنوان یک داروی ضد آریتمی “طیف گسترده” عمل می‌کند. مهم‌ترین اثرات الکتریکی آن شامل تاخیر در “شارژ مجدد” سیستم الکتریکی قلب، طولانی کردن پتانسیل عمل، کاهش سرعت هدایت الکتریکی و کاهش سرعت ضربان ضربان‌ساز طبیعی قلب است. همچنین باعث گشاد شدن رگ‌های خونی می‌شود

موارد مصرف

برای آریتمی‌های جدی قلبی از جمله فیبریلاسیون بطنی، تاکی کاردی بطنی، فیبریلاسیون دهلیزی و فلاتر دهلیزی استفاده می‌شود. فرم تزریقی برای شروع درمان و پیشگیری از فیبریلاسیون بطنی و تاکی کاردی بطنی که به درمان‌های دیگر پاسخ نمی‌دهند، نشان داده شده است.

بارداری و شیردهی

به طور کلی در بارداری منع مصرف دارد. در صورت ضرورت، بیمار باید از خطرات برای جنین آگاه شود. ایمنی مصرف آن در دوران شیردهی ثابت نشده است.

با بتابلاکرها (آتنولول، پروپرانولول، متوپرولول)، مسدودکننده‌های کانال کلسیم (وراپامیل، دیلتیازم)، دیگوکسین، فلکاینید، پروکائین آمید، کینیدین، داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای و وارفارین تداخل دارد.

موارد منع مصرف

شوک کاردیوژنیک، اختلال شدید گره سینوسی، بلوک درجه دو یا سه AV، سنکوپ ناشی از برادی کاردی و حساسیت شناخته شده به دارو یا ید.

عوارض ریوی (سرفه، تب، تنفس دردناک) که می‌توانند کشنده باشند. سمیت کبدی، رسوب در قرنیه، نوروپاتی محیطی، میوپاتی، برادی کاردی، حساسیت به نور، اختلال در عملکرد تیروئید، افزایش آنزیم‌های کبدی، یرقان، هپاتیت، سیروز، تهوع، استفراغ، لرزش، سردرد، بی‌خوابی و…

شرایط نگهداری

ترکیبات