توضیحات
۱. این دارو چیست و چه کاربردی دارد؟
- سیتارابین برای درمان لوسمی استفاده میشود.
- ممکن است این دارو به دلایل دیگری نیز برای شما تجویز شود. در این مورد با پزشک صحبت کنید.
۲. پیش از مصرف این دارو چه نکاتی را باید بدانید؟
هشدار
هشدار مهم
این دارو ممکن است توانایی مغز استخوان برای ساخت سلولهای خونی مورد نیاز بدن را کاهش دهد. اگر تعداد سلولهای خونی بسیار پایین بیاید، ممکن است مشکلات خونریزی، عفونت یا کمخونی ایجاد شود. همچنین این دارو ممکن است عوارض دیگری مانند ناراحتی معده یا استفراغ، اسهال، درد شکم، زخمهای دهانی و مشکلات کبدی ایجاد کند. در صورت داشتن سؤال، با پزشک صحبت کنید.
- اگر به سیتارابین، هر یک از ترکیبات این دارو، یا هر دارو، ماده غذایی یا ماده دیگری حساسیت دارید، پزشک را مطلع کنید. نوع حساسیت و علائمی را که داشتهاید برای پزشک توضیح دهید. این دارو ممکن است با بعضی داروها یا بیماریها تداخل داشته باشد. تمام داروهای مصرفی خود (شامل داروهای نسخهای و بدون نسخه، فرآوردههای طبیعی و ویتامینها) و همچنین همه بیماریها و مشکلات پزشکی خود را به پزشک یا داروساز اطلاع دهید. پزشک یا داروساز باید بررسی کند که مصرف این دارو با توجه به وضعیت سلامتی و سایر داروهای شما بیخطر است یا خیر.
نکته مهم
بدون مشورت با پزشک، مصرف هیچ دارویی را شروع یا قطع نکنید و مقدار مصرف آن را تغییر ندهید.
- به همه اعضای تیم درمان خود، از جمله پزشکان، پرستاران، داروسازان و دندانپزشکان، اطلاع دهید که این دارو را مصرف میکنید.
- آزمایشهای خون و سایر آزمایشهای آزمایشگاهی را طبق برنامهای که پزشک تعیین کرده است انجام دهید.
- احتمال ابتلا به عفونت ممکن است افزایش پیدا کند و بعضی عفونتها میتوانند شدید یا کشنده باشند. دستهای خود را مرتب بشویید و از تماس با افرادی که عفونت، سرماخوردگی یا آنفلوانزا دارند خودداری کنید.
- اگر علائم عفونت مانند تب، لرز، علائم شبیه آنفلوانزا، گلودرد بسیار شدید، درد گوش یا سینوسها، سرفه، افزایش خلط یا تغییر رنگ آن، درد هنگام ادرار، زخمهای دهانی یا زخمی که بهبود پیدا نمیکند داشتید، فوراً با پزشک تماس بگیرید.
- ممکن است راحتتر خونریزی کنید. مراقب باشید و از آسیب دیدن خودداری کنید. از مسواک نرم و ریشتراش برقی استفاده کنید. در موارد نادر، بعضی مشکلات خونریزی کشنده بودهاند.
- اگر دچار ناراحتی معده، استفراغ، اسهال یا کاهش اشتها شدید، با پزشک صحبت کنید. ممکن است راههایی برای کاهش این عوارض وجود داشته باشد.
- در برخی مطالعات، مصرف دوزهای بالای این دارو با عوارض شدید و گاهی کشنده در اندامهای بدن همراه بوده است. اگر سؤالی دارید، با پزشک مشورت کنید.
- برخی فرآوردهها حاوی بنزیل الکل هستند. در صورت امکان، نباید از فرآوردههای حاوی بنزیل الکل برای نوزادان و شیرخواران استفاده شود. برخی دوزهای بنزیل الکل، بهویژه همراه با سایر داروهای حاوی این ماده، میتوانند عوارض جدی ایجاد کنند. برای اطلاع از وجود بنزیل الکل در فرآورده مصرفی با پزشک مشورت کنید.
- پیش از دریافت هرگونه واکسن، با پزشک مشورت کنید. مصرف بعضی واکسنها همراه با این دارو ممکن است خطر عفونت را افزایش دهد یا باعث شود واکسن بهخوبی اثر نکند.
- بیماران مبتلا به سرطان که این دارو را مصرف میکنند ممکن است بیشتر در معرض یک عارضه شدید به نام سندرم لیز تومور TLS باشند که میتواند کشنده باشد. اگر ضربان سریع یا غیرطبیعی قلب، غش، مشکل در دفع ادرار، ضعف یا گرفتگی عضلات، ناراحتی معده، استفراغ، اسهال، ناتوانی در غذا خوردن یا بیحالی شدید داشتید، فوراً با پزشک تماس بگیرید.
- برای زنان: این دارو ممکن است به جنین آسیب برساند. اگر امکان باردار شدن دارید، در طول درمان باید از روش پیشگیری از بارداری استفاده کنید. اگر باردار شدید، فوراً با پزشک تماس بگیرید.
- برای زنان: اگر در دوران شیردهی هستید، پزشک را مطلع کنید. لازم است درباره خطرات احتمالی برای نوزاد با پزشک صحبت کنید.
۳. این دارو چگونه مصرف میشود؟
این دارو را دقیقاً مطابق دستور پزشک دریافت کنید. تمام اطلاعاتی را که در اختیار شما قرار میگیرد مطالعه کرده و دستورالعملها را با دقت رعایت کنید.
- این دارو ممکن است بهصورت انفوزیون داخل وریدی طی مدت مشخص تجویز شود.
- همچنین ممکن است بهصورت تزریق داخل ورید، تزریق در بافت چربی زیر پوست یا تزریق داخل نخاع تجویز شود.
اگر یک نوبت مصرف دارو فراموش شد
- برای اطلاع از اقدام مناسب، با پزشک تماس بگیرید.
در صورت مصرف بیش از مقدار توصیهشده
- اگر احتمال میدهید دارو بیش از مقدار توصیهشده مصرف شده است، فوراً با مرکز کنترل مسمومیتها تماس بگیرید یا به مرکز درمانی مراجعه کنید. نام دارو، مقدار و زمان مصرف را اطلاع دهید یا بسته دارو را همراه داشته باشید.
۴. عوارض جانبی احتمالی چیست؟
عوارض جدی و علائم نیازمند اقدام فوری
هشدار و احتیاط
هرچند عوارض جدی ممکن است نادر باشند، در برخی افراد عوارض شدید و حتی تهدیدکننده زندگی رخ میدهد. اگر هر یک از علائم زیر را مشاهده کردید، فوراً با پزشک تماس بگیرید یا به مرکز درمانی مراجعه کنید.
علائم واکنش آلرژیک
- بثورات پوستی، کهیر یا خارش
- قرمزی، تورم، تاولزدگی یا پوستهریزی پوست، با یا بدون تب
- خسخس سینه یا احساس فشار و تنگی در قفسه سینه یا گلو
- دشواری در تنفس، بلع یا صحبت کردن
- گرفتگی یا تغییر غیرمعمول صدا
- تورم دهان، صورت، لبها، زبان یا گلو.
سایر علائم جدی
- علائم خونریزی مانند استفراغ یا سرفه همراه با خون، استفراغ شبیه تفاله قهوه، وجود خون در ادرار، مدفوع سیاه، قرمز یا قیریرنگ، خونریزی از لثهها، خونریزی غیرطبیعی واژینال، کبودی بدون علت یا رو به افزایش، یا خونریزیای که متوقف نمیشود.
- علائم مشکلات ریوی یا تنفسی، مانند تنگی نفس یا سایر مشکلات تنفسی، سرفه یا تب.
- علائم مشکلات کبدی، مانند ادرار تیره، خستگی، کاهش اشتها، ناراحتی یا درد معده، مدفوع روشن، استفراغ یا زرد شدن پوست یا چشمها.
- علائم مشکلات رودهای، مانند مدفوع سیاه، قیری یا خونی، تب، وجود مخاط در مدفوع، استفراغ خونی یا شبیه تفاله قهوه، یا درد بسیار شدید شکم، یبوست یا اسهال.
- علائم مشکلات کلیوی، مانند ناتوانی در دفع ادرار، تغییر قابلتوجه در مقدار ادرار، وجود خون در ادرار یا افزایش شدید وزن.
- علائم مشکل لوزالمعده (پانکراتیت)، مانند درد بسیار شدید شکم، درد بسیار شدید کمر، ناراحتی شدید معده یا استفراغ.
- علائم مشکلات دستگاه عصبی، مانند تغییر در خلقوخو یا رفتار، گیجی، تب، بیحسی یا گزگز دستها یا پاها، سفتی گردن، حساسیت چشمها به نور شدید یا ضعف بسیار شدید عضلات.
- تنگی نفس، افزایش قابلتوجه وزن یا تورم دستها یا پاها.
- خوابآلودگی شدید.
- درد قفسه سینه.
- زخم یا درد ناحیه مقعد.
- تغییر در بینایی، درد چشم یا تحریک شدید چشم.
- درد و تحریک در محل ورود دارو به بدن.
سایر عوارض جانبی
هر دارویی ممکن است عارضه جانبی داشته باشد، اما بسیاری از افراد هیچ عارضهای ندارند یا فقط عوارض خفیف را تجربه میکنند. اگر عارضهای شما را آزار میدهد یا برطرف نمیشود، با پزشک تماس بگیرید یا به مرکز درمانی مراجعه کنید.
- ریزش مو.
- اسهال، درد شکم، ناراحتی معده، استفراغ یا کاهش اشتها.
- احساس خستگی یا ضعف.
- درد عضلانی.
- درد استخوان.
۵. دارو را چگونه نگهداری کنیم؟
- اگر لازم است دارو را در منزل نگهداری کنید، درباره نحوه صحیح نگهداری آن با پزشک، پرستار یا داروساز مشورت کنید.






